Warto zobaczyć.
Tereny Gminy Trzcianka mają niezwykle walory przyrodnicze i krajobrazowe.
Ponad połowę powierzchni zajmują lasy,stawy i jeziora.
Największe tworzą rynnę ciągnącą się przez około 10km od Smolarni po
Trzciankę,są to Straduńskie.Logo,Sarcz i Okunie.Najpiękniejsze
krajobrazowo obszary znajdują się w okolicach Doliny Noteci
oraz kompleksu lasów w Puszczy nad Drawą.Szczególnie cenne
przyrodniczo fragmenty lasów występują nad Bukówką i w okolicach Rychlika,
gdzie w starym parku dworskim ( w okolicy stawu piętrzącego wodę i ruin folkusza)
na powierzchni 2,4 ha rosną pomnikowe drzewa.Parki dworskie ze starym drzewostanem
znajdują się również w Białej,Niekursku i Dłużewie.W pobliżu Smolarni,na
trasie leśnej ścieżki dydaktycznej "Nad Bukówką"znajdują się fragmenty
lasów pierwotnych.z drzewami liczącymi od 100 do 300 lat.Wśród nich wyróżnia się
500-letni dąb "Wojtek" o imponującym obwodzie pnia 740cm.Obszarem o wyjątkowym
o wyjątkowych w skali w skali europejskiej wartościach przyrodniczych jest Dolina Noteci.
W wyrzeżbionym przez wody topniejącego lodowca terenie o szerokości
od 2 do 6 km,płynie rzeka Noteć.Dolina stanowi największy korytarz ekologiczny
między Odrą i Wisłą.Jest jednocześnie bardzo ważną trasą wiosenno-jesiennej migracji ptaków.
Wędrując po trzcianeckiej ziemi,wśród zdrowych lasów i pięknych krajobrazów,
warto zwrócić uwagę na zabytki i ciekawe miesca w poszczególnych miejscowościach.
BIAŁA
Bliskie sąsiedztwo Noteci spowodowało,że od zamierzchłych czasów była ważnym ośrodkiem wiejskim.
W latach 1245-1727 należała do zamożnego rodu Czarnkowskich,którzy w XVIII w.zbudowali zamek,
rozebrany niestety w XIX w.Obecnie ,w miejscu tym zachowała się oficyna zamkowa z XVIII w.oraz
fragment parku z pomnikowatymi drzewami.Kościół pw.Wszystkich Świętych,położony w centrum wsi,
pochodzi z 1792r.Posiada bogate wyposażenie,a na szczególną uwagą zasługuje kaplica,gdzie umieszczony
został kamień z odciśniętym śladem stopy,który według kultu jest znakiem Matki Boskiej.
Biernatowo.
Wieś połozona na trasie kolejowej Kżyrz-Piła.Stacja pochoddząca z 1851r.zachowała do dnia dzisiejszego
infrastrukturę i architekturę dworcową z XIX w.Ciekawym obiektem jest także kościół szachulcowy z XIX w.
Górnica.
W centrum wsi znajduje się staw,przez który przepływa rzeka Bukówka,zaliczana na kilku odcinkach do górskich rzek.
Kościół z 1930r.jest usytuowany na skraju wsi..Świątynię z dwóch stron otacza las,co nadaje jej niezwykłego kolorytu.
Obok znajduje się nowa dzwonnica ( 2006 r. ),w której umieszczony jest stary dzwon,
przywieziony przed laty z nieistniejącej świątyni w Runowie.
Łomnica.
Nad wsią góruje neogotycki kościół.Obiekt,dawniej ewangelicki,położony na lekkim wzniesieniu,zbudowany został
na początku lat trzydziestych XIX w.
Nowa Wieś.
Na początku XX w.we wsi powstały dwa obiekty:kościół ( 1908 r.)oraz szkoła (1911 r.),które do dzisiaj
służą jej mieszkańcom i wzbudzają zainteresowanie turystów.
Radolin.
W latach 1759-1857 miał prawa miejskie.Pamiątką po tamtych czasach jest zwarta zabudowa dziewietnastowiecznych
domów,układ ulic i plac,który dawniej był runkiem.Przy nim stał ratusz ( obecny budynek z numerem 110),w którym
znajdowały się pokoje noclegowe,wuszynk,sklep i stajnia dla koni.Radolin jest wsia pięknie położoną,
między wysoką moreną,a doliną Noteci.Ze wzniesienia,zwanego Górą Zamkową,można podziwiać rozległą panoramę łąk.
Będąc w Radolinie,warto wybrać się na przeprawę promową przez Noteć,drogą ,która wiedzie wśród łąk,
a w pewnym momencie mija starorzecze Noteci.
Runowo.
Ozdobą Runowa jest staw,w pobliżu którego rosną stare drzewa,min.ponad 200-letni dąb -pomnik przyrody.
Największym budynkiem jest dawna szkoła, wybudowana w 1867 r.
Rychlik.
Miejscowość położona w sąsiedztwie strugi Bukówki,wypływającej z jeziora Straduńskiego.Koło rychlickiego młyna
( działał od początku lat 60.minionego wieku ) można podziwiać 300-letnią lipę,pomnik przyrody.Tam na skarpie
wśród lip ( dawne przesądy głosiły,że odstraszają złe moce ),znajduje się stary,mały cmentarz,
na którym w XIX w.chowani byli młynarze i ich rodziny.
Siedlisko.
W centrum wsi znajduje się kościół pw.Najświętszego Serca Pana Jezusa,z najwyższą iglicą w regionie.
Ta elektyczna świątynia pochodzi z 1908 r.W jej sąsiedztwie znajduje się stary,nieużywany już cmentarz.
Smolarnia.
Miejscowość posiada dwie "perły"-przyrodniczą i archiktoniczną.Pierwsza to zabytkowy park,przez który
przebiega ścieżka przyrodnicza "Nad Bukówką".Drugą "perłą" jest XIX-wieczny dworek szachulcowy ,
położony na na wysokiej skarpie jeziora Straduńskiego.Obiekt ten został zbudowany na potrzeby
leśnictwa,obecnie mieści się w nim Hotel Klubowo-konferencyjny "Smolarnia".
Straduń.
Miejscowość letniskowa.Jej atutem jest jezioro Straduńskie o powierzchni 116 ha,długości 2,5km,
największej szerokości 400 m i głębokości ponad 6 m.Akwen o czystej wodzie ,w całości otoczony
jest pięknymi lasami i słynie z dużej ilości ryb.Będąc w tej okolicy, warto także wybrać się
w głąb lasu.by móc podziwiaćwysokie na 17 m jałowce,pomniki przyrody.
Stobno.
W malowniczej wsi krzyżują się liczne szlaki przyrodnicze.Odwiedzając te tereny,trzeba koniecznie
wyprawić się na na śluzę Nowe na Noteci.W centrum wznosi się kościół wybudowany w 1827 r.
Teresin.
W środku wsi stoi ponad 200-letni budynek szachulcowy,który przypomina swoim wyglądem wiejskie
zagrody.Obok wznosi się dzwonnica z 1927r.Warto wybrać się na pagórki położone tuż za wsią,
by podziwiać malownicze krajobrazy.
Turystyka piesza.
Wokół jeziora Sarcz;
-trasa o długości 5,2 km,częściowo znakowana kolorem żółtym.
Jest to krótka wycieczka okrężna,prowadząca przeważnie ścieżkami wzdłuż brzegu jeziora.
Niekursko-Trzcianka;
-trasa znakowana,szlak zielony,długości 11km.
Prowadzi przez tereny lesne o urozmaiconym krajobrazie.
Smolarnia-Nowa Wieś-Trzcianka;
-trasa nie znakowana o długości 14 km,
większa część wycieczki prowadzi przez lasy.
Trzcianka-Teresin-Radolin-Kużnica Czarnkowska;
-trasa znakowana szlak zielony,długości 17,8 km..
Wiedzie przez tereny o urozmaiconym krajobrazie.
Wycieczkę można skrócić, kończąc ją w Teresinie lub Radolinie.
Trzcianka-Biała;
-trasa częściowo znakowana,szlak zielony,długość 8,6 km.
Wiedzie przez teren o zróżnicowanym charakterze,początkowo malowniczą doliną Trzcianki,
póżniej terenem płaskim,zagospodarowanym rolniczo.
Stobno-Łomnica-Trzcianka;
-trasa znakowana,szlak żółty,długość 16,5 km.
Urozmaicona krajobrazowo,wiedzie częściowo przez lasy.
- Zaloguj się lub utwórz konto, by odpowiadać
Turystyka rowerowa.
Trasy rowerowe.
Szlak czerwony.
Trzcianka-Biała-Radolin-Radolinek-Kużnica Czarnkowska-Bukowiec-Jędrzejewo-
Średnica-Górnica-Rychlik-Smolarnia-Straduń-Trzcianka
Trasa okrężna,wiodąca przez tereny położone na południe i zachód od Trzcianki,
w pobliżu pięknych i czystych jezior ( straduńskie,Długie,Sarcz,Okunie )
Długość 52 km.Około 70% trasy biegnie drogami z nawierzchnią asfaltową.
Szlak niebieski.
Trzcianka-Sarcz-Gostomia-Rusinowo-Tuczno-Człopa-Wołowe Lasy-Trzcianka
Regionalna trasa okrężna,umożliwiająca poznanie terenów położonych na północy i wschodzie
od Trzcianki.
Długość wycieczki w gminie 34 km.Około 90% trasy prowadzi drogami asfaltowymi
o niewielkim natężeniu ruchu samochodowego.Podczas tej wędrówki można mi.n.podziwiać:
drewniany kościół z XVII wieku,miasto o pogańskimrodowodzie ( Człopa ),kąpielisko nad jeziorem
Liptowskim w Tucznie,szachulcowy kościół z XIX wieku oraz dwa kościoły neoromańskie.
Międzynarodowa Trasa Rowerowa Euro Route ( R-1 )
Jedyny międzynarodowy szlak rowerowy biegnący prze teren naszego kraju.Rozpoczyna się
w Bolougne nad kanałem La Manche i prowadzi przez Francję,Holandię,Niemcy i Polskę
do granicy z Obwodem Kaliningradzkim.Na terenie Polski R-1 ma długość 675km.
Biegnie od Kostrzynia nad Odrą przez Międzyrzecze-Międzychód-Krzyż-Trzciankę( Siedlisko-Trzcianka
-Wapniarnia-Łomnica-Kępa-Stobno)-Piłę-Białośliwie-Osiek nad Notecią-Koronowo-Elbląg
-Frombork-do Gronowa.Wielkopolski odcinek R-1 liczy dokładnie 71,7 km.Trasa R-1 oznaczna jest wyłącznie
za pomocą metalowych tabliczek o wymiarach 20 x 20 cm.Na białym polu znajduje sie zielony symbol
roweru,pod nim również w kolorze zielonym:symbol R-1 i ewentualnie strzałka kierunkowa.
Prawie w całości trasa R-1 przebiega pustymi,często leśnymi szosami.
Transwielkopolska Trasa Rowerowa.
Trasa łącząca wiele ciekawych miejsc z interesującymi obiektami architektonicznymi
i przyrodniczymi,które znajdują się między Poznaniem a Okonkiem.Całośc trasy liczy 200 km.
W gminie Trzcianka rozpoczyna się we wsi Radolin i biegnie przez Teresin-Trzcianką
-Łomnicę-Kępę-Pokrzywno-Stobno.
Wycieczki po okolicy
Co roku przyjeżdżam do Trzcianki na wczasy do domków nad waszym jeziorem miejskim w tym roku dzięki tym opisom na pewno wybiorę się na krótkie wycieczki po okolicy!
Kilka wiosek w okolicy,ich
Kilka wiosek w okolicy,ich historia ,zabytki.
Wołowe Lasy.
Wieś o lesistej okolic,usytowana przy szosie Tuczno-Trzcianka,11 km na wschód od Człopy.W XVI w.nalezała do człopskich dóbr Czarbkowskich.
W połowie XVIII w.właścicielem Wołowych Lasów
został książę August Sułkowski,właściciel
m.in.zamku w Rydzynie.
Kościół znany jest od 1506 r.Obecna świątynia
wzniesiona z drewna o konstrukcji zrębowej pochodzi z XVII w.,boczny,przebudowana została w 1834r.
Od zachodu przylega do niej wieża zakryta
namiotowym dachem i kryta łupkiem.
Przy wejściu uwagę zwraca figura Chrystusa
na krzyżu z XVIII w.Zabytkowy wystrój kościoła
stanowią,m.in.:klasycystyczny ołtarz główny
z przełomu XVIII i XIX w. z obrazem św.Trójcy,
boczny ołtarzz XVII w. oraz stacje Drogi Krzyżowej z połowy XIX w.malowane na szkle.
Ciekawe tereny o urozmaiconej rrzezbie,
pokryte lasami-w części mieszanymi
i liściastymi-położone są na północ od wsi,
w kierunku na Mielęcin.
Stobno.
Wieś usytuowana przy szosie Piła-Trzcianka,
na skraju doliny Noteci,w dolinie Potoku Stobnieńskiego,9 km na południowy zachód
od Piły.
Okolice wsi od dawna były siedliskiem człowieka.Natrafiono tu na wiele zabytków
archeologicznych,m.in.osadę z okresu kultury
łużyckiej i cmentatarzysko z okresu kultury
pomorskiej.
Literatura archeologiczna wymienia w Stobnie
wielki kurvhan z neolitu ( młodszej epoki
kamiennej ),są także hipotezy o istnieniu
grodu wczesnośredniowiecznego.Pierwsza wzmianka
o sołectwie pochodzi z 1418 r.,o wsi z lat 1409-1410.Ponownie lokowana była w końcu XVI w.
przez starostę Stanisława Górkę.W okolicznych
bagniskach spotkać można żmije.Ze wzgórza przy szosie 1 km na zachód od Stobna rozciąga się rozległywidok na dolinę Noteci.
Siedlisko
Wieś rozłożona przy szosie Trzcianka-Wieleń,9 km na południowy zachód od Trzcianki.Znana od XVII w. W 1667 roku istniał tu kościół ewangelicki fundacji Czarnkowskich.W latach
1907-1908 zbudowany został obecny,elektyczny kościół z cegły,z barokową-ludową rzeżbą Chrystusa wewnątrz.
Radolin
Wieś zlokalizowana przy stromej krawędzi doliny Noteci,6 km na południowy wschód od Trzcianki,nad rzeką Trzcianką-dopływem Noteci,przy szosie Trzcianka-Radolinek-Kuznica Czarnkowska.Radolin powstał jako miasto dla sukienników założone w 1759 r. przez Andrzeja Radolińskiego,dziedzica Białej,na mocy przywileju uzyskanego od Augusta III Sasa.
Rozbiory oraz bariery celne spowodowały jednak,
że nigdu nie przeżywało rozwoju.
W 1858 r. spadł do roli wsi.Do 1850 r. istniał tu folusz do uszlachetniania sukna ,który sprzedano na młyn zbożowy.Pamiątką po mieście jest zwarta zabudowa głównej drogi ( biegnącej równolegle do wysokiej krawędzi doliny Noteci ) oraz prostokątny plac ,dawny rynek ( plac o wymiarach 80 x 125 m ).Szereg domów pochodzi z początku XIX w.KOściół o formach elektycznych zbudowany został w 1893 r., z wieżą z 1900 r.,na miejscu wcześniejszego ,powstałego w 1773r.Pierwotnie ewangelicki,od 1945 r. jest katolicki.
Osobliwością okolic Radolina jest wysoka, stroma krawędz doliny Noteci,ciągnąca się od Białej na zachód aż ku Radolinkowi.Z wysokich wzgórz rozciąga się rozległa panorama doliny.
Kuznica Czarnkowska
Wieś położona przy szosie Czarnków-Trzcianka w dolinie Rudnicy,nieopodal doliny Noteci,7 km na północ od Czarnkowa.
Nazwa wsi nawiązuje do wytopu żelaza z rudy darniowej.Wieś wymieniana w 1496 r. w 1686 r. powstał tutaj zbór ewangelicki dla protestantów z Czarnkowa,którym wzniesienia takowego w Czarnkowie zabroniono.
Do ostatniej wojny wieś była zamieszkała po części przez ludność pochodzenia polskiego.Na wzgórzu nad doliną Rudnicy,wznosi się pałac,budynek o formach elektycznych,zbudowany w latach 1830-1840.Na zboczu rozciąga się park ( pow.4,6 ha ) z bogatym drzewostanem i z okazami starych drzew m.in. lipami o obwodzie do 410 cm,wiązami o obwodzie d 360 cm,bukami o obwodzie do 380cm.
Na południe od wsi,między szosą do Czarnkowa a Rudnicą rozciąga się piękna partia boru sosnowego z przestojami starych dębów.Jest ich ponad 25,o obwodach pnia od 240 do 530 cm.Największy o obwodzie 830 cm i wieku ok.1000 lat rósł na małej polance przy drodze od szosy do ceglanego mostu na Rudnicy,obok dawnego młyna.W przeszłosci,w czasie polowań pod tym dębem odbywały się biwaki.Ostatni odbył się 1756r.,kiedy to w czasie okolicznych polowań zabito 7 niedzwiedzi.Miejsce, gdzie stał dąb,jest jeszcze widoczne.W głębi gęstwiny lesnej ciągnie się wał ziemny,a na nim sczątki nagrobków z XIX w.
Biała
Duża wieś usytuowana 6 km na wschód od Trzcianki,nieopodal stromej krawędzi doliny Noteci.Szosy prowadzą do Trzcianki i na północ od szosy Trzcianka-Piła.
Pierwsza wzmianka z 1378 r. podaje fakt złupienia wsi w czasie wyprawy księcia szczecińskiego Świętobora.Wieś należała wówczas do Nałęczów Czarnkowskich z Czarnkowa i znajdowała się przy trakcie z Czarnkowa do Człopy.Falsyfikat z połowy XVI w.podający nadania ziem dla Sędziwoja Czarnkowskiego w 1245 r. wymienia również Białą.O dawniejszym osadnictwie świadczą kurhany usypane w sąsiedztwie obecnej wsi przez ludność kultury grobów jamowych ( ok. 100 lat p.n.e ).
Do 1727 r. pozostawała w ręku Czarnkowskich.W latach 1746-1756 stanowiła własność Stanisława Poniatowskiego,kasztelana krakowskiego,ojca ostatniego króla polskiego.
Od XVII w. do początku XIX w. wieś stanowiła ośrodek rękodzieła tkackiego.W 1919r. pod wsią stoczył potyczkę oddział powstańców wielkopolskich z powiatu czarnkowskiego.
Wieś rozbudowana jest na planie wielodrożnicy.Zachowało się kilkanaście starych domów z XIX w.,m.in. z wejściami ujętymi w pilastry.Kościół według tradycji istniał tu już w XII w.Obecny wzniesiono w 1792r.;został on gruntownie przebudowany w połowie XIX w.Szachulcowa budowla posiada wyposarzenie wnętrza m.in z XVII i XVIII w.-ołtarze,ambona,
obrazy rzezby ).W południowej części wsi położony jest park i dawna oficyna zamkowa,obecnie należące do Zespołu Szkół Rolniczych.Zamek zbudowany został w Białej w pierwszej połowie XVII w.,w XIX w.popadł w ruiną i został rozebrany.Oficyna zamkowa pochodzi z XVIII w.,okresu klasycyzmu,przebudowana została w XIX w.W parku
( o pow.10,7 ha ) występują liczne okazy starych drzew m.in.buków,platanów,lip.
Z krawędzi doliny,ciągnącej się na południe od wsi,piękne,rozległe widoki na dolinę Noteci.
Bliższa i dalsza okolica Trzcianki. Opis ciekawych miejścowości
Bliższa i dalsza okolica Trzcianki.
Opis ciekawych miejścowości według mojego uznania:)
Biała ( koło Wielenia)
Wieś leżąca w lasach Puszczy Noteckiej,nad jez. Białym ( pow.97,3 ha. gł.2,7 m ) 12km na południowy wschód od Wielenia.Wzmiankowana w 1298r.z okazji nadania zamku wieleńskiego i okolicznych wsi przez Władysława Łokietka Wincentowi,kasztelanowi międzyrzeckiemu.W XVI w. zwana była Białą Górą.W 1510 r.istniał tu młyn zbożowy i dwie kuznice.W 1944r. w okolicy ukrywała się grupa desantowanych zwiadowców radzieckich.We wsi zachowało się kilka drewnianych domów.
W kościele zbudowanym w latach 1929-1947 znajdują się pochodzące z kościoła we Wronkach m.in.mensa ołtarza z XVII wieku,krucyfiks ludowy i sześć lichtarzy cynowych z XVIII wieku.Nieopodal kościoła znajdujż się 2 groby:
zabitego w 1944r.zwiadowcy radzieckiego oraz jeńca radzieckiego.
Bytyń.
Wieś usytuowana na pólnocnywschód od Tuczna,w sąsiedztwie jez.Wielki Bytyń,przy szosie do Marcinkowic.Do początku XIX w.był tu folwark należący do dóbr Tuczyńskich.2 km na wschód od Bytynia,na półwyspie wrzynającym się w jez.Wielki Bytyń,w miejscu gdzie tworzy ono rynnową zatokę,zachowało się stożkowate grodzisko wczesnośredniowieczne.W przeszłości gdy poziom wód jeziora był wyższy,grodzisko położone było na wyspie.Jest rzeczą prawdopodobną,że grodzisko to jest ruiną grodu Bytyń,zdobytego i zniszczonego w 1105r.przez wojska Bolesława Krzywoustego.Grodzisko to otoczone jest wałami o obwodzie ponad 150m.Od strony lądu widoczne są ślady dodatkowej fosy.Znalezione w pobliżu pale wbite w dno jeziora zdają się świadczyć o istnieniu w przeszłości mostu,stanowiącego połączenie grodu z przeciwległym brzegiem jeziora.
Niewielkie prace archeologiczne prowadzone w latach 1886,1926,1962,oraz penetracja przez płetwonurków w 1982r.odsłoniły ślady spalenizny,kawałki cegieł,odłamki ceramiki,,kości zwierząt,relikty mostu:pale,średnicy 30-40 cm i wysokości 15 m,fragmenty łodzi dłubanki.Pagórek położony na południowy wschód od grodziska,nazwany Kościelnym Wzgórzem,jest według legendy,miejscem dawnej osady otwartej z kościołem.Z półwyspu z grodziskiem rozciąga się piękny widok na jezioro.
Drzonowo Wałeckie
Wieś oddalona 6 km na południowy wschód od Człopy,przy szosie lokalnej do Człopy.Miejscowość wzmiankowana w 1641r.W neoromańskim kościele z XIX w. znajduje się bogato zdobiony dzwon odlany w 1817r. w Szczecinie.W parku rośnie kilka wiekowych drzew,m.in. lipa o obwodzie 470 cm i dęby o obwodach 340 i 430 cm.
Kocień Wielki.
Wieś leżąca przy szosie Wieleń-Trzcianka,12 km na pólnocny wschód od Wielenia,w sąsiedztwie większych kompleksów leśnych.
W 1611r.istniał tutaj kościół.Z pierwszej połowy XIX w.pochodzi obecny kościół o konstrukcji szkieletowej.Zbudowany dla protestantów,katolicki od 1945r.We wsi zachowało się kilka chałup z XVIII i XIX w.z napisami fundacyjnymi,datami budowy,nazwiskami cieśli i właścicieli.
Róża Wielka
Wieś leżąca 15 km na zachód od Piły w pasmie bezleśnych wzgórz zwanych Pagórkami Różeckimi,o wysokości dochodzącej do 160 m n.p.m.Lokalne szosy prowadzą do Gostomi,Szydłowa i trzcianki.
Wieś powstała w XVI w.,po raz pierwszy wzmiankowana była w 1555r.Nalezała wówczas do starostwa ujsko-pilskiego.Pierwszy kościół powstał w XVI wieku,od końca tego wieku do 1623r.był w rękach protestantów.Obecny kościół zbudowano w 1832r. w formach neoromańskich.Wyposażenie wnętrza jest bardzo zróżnicowane stylowo,m.in.barokowy konfesjonał z XVIII w.,klasycystyczne:ołtarz główny i ławę kolatorską z pierwszej połowy XIXw.neogotycka ambona z połowy XIX w.
Strzaliny-coś dla militarystów choć nie tylko!
Wieś 4 km na wschód od Tuczna,położona w terenie o bardzo bogatej konfiguracji,wsród wysokich wzgórz,w pięknej okolicy.Szosy prowadzą do Tuczna i do Zdbowa.Osada istniała już tutaj w XIV w.Pierwsza wzmianka pochodzi z 1306r.W 1338 r. wzmiankowany jest kościół.Póżniej wieś należąca do dóbr tuczyńskich,często oddawana była uboższej szlachcie w lenno.Pośrodku wsi,na wzgórku stoi niewielki,szachulcowy kościół zbudowany w 1740r.Wnętrze nakryte belkowym stropem,mieści m.in.póznobarokowy ołtarz z XVIII w.,obraz z 1806 r.NPM oraz miedziany żyrandol z 1861 r.W końcu lat siedemdziesiątych kościół został odrestaurowany.Otoczony jest drzewami,z których jedno spełnia rolę dzwonnicy.
Na wschód od wsi,w paśmie wysokich wgórz porośniętych młodym lasem sosnowym,na jednym z nich,zwanym Górą Wisielczą ( 152 m n.p.m ) zachowały się ruiny zespołu potężnych fortyfikacji,wysadzonych w powietrze po 1945r.Fortyfikacje te wchodziły w skład umocnień Wału Pomorskiego.W latach 1935-1938 powstał w Strzalinach kompleks olbrzymich budowli żelbetonoeych,sięgających w głąb kilkanaście metrów ( kilka kondygnacji ),mieszczących magayny i pomieszczenia dla załóg.Część z widniejących na powierzchni bunkrów była połączona podziemnymi korytarzami.Niektóre mniejsze schrony położone w sąsiedztwie nie miały połączeń z systemem centralnej fortyfikacji.
Ponad ziemią wystawały stosunkowo niewielkie części żelbetonowe,dodatkowo wzmocnione pancernymi kopułami ( dziś zdemontowanymi).Grubość ścian i stropów bunkrów wynosiła do 2 m.Pomieszczenia zaopatrzone były w dopłye wody,powietrza i energi elektrycznej.Obok systemu fortyfikacyjnego w Nadarzycach zespół w Strzalinach stanowi największy kompleks umocnień na Wale Pomorskim.
Wykaz miejscowości byłego powiatu pilskiego w ,których znajdują się fortyfikacje z II wojny.
Gołańcz.
Lokalne szosy prowadzą do Margonina,Wyrzyska i Chodzieżą.
Doliną Strugi Gołańieckiej oraz na północ od Gołańczy przebiegała w 1939r.umocniona pozycja osłonowa Armi ,,Poznań".Na południe od Gołańczy,koło Chawłodna Podjeziorza oraz na północ ,koło Dobieszewa znajduje się łącznie kilkanaście betonowych schronów różnych typów.
Krzyż
Wzdłuż Drawy i Noteci poniżej Krzyża biegły umocnienia Wału Pomorskiego.Ich ślady widoczne są w postaci wysadzonych w powietrze schronów.
Nadarzyce
Wieś oddalona 25 km na płnoc od Wałcza,przy szosie do Sypniewa i Szwecji.
Na półnoć od wsi w odległości ok.1,5 km w sąsiedztwie Piławy, znajdują się ruiny potężnych umocnień żelbetonowych,częściowo zniszczonych w toku walk,częściowo wysadzonych w powietrze po 1945 r.
Strączno
Wieś leżąca przy szosie Wałcz-Gorzów,8 km na zachód od Wałcza.Szosa prowadzi do Nakielna.
Wzdłuż północnych brzegów jezior: Raduń,Dzikowskiego i Szklistego znajdujż sie ruiny wysadzonych w powietrze żelbetonowych schronów głównego pasa obronnego Wału Pomorskiego.
Tuczno
Jest lokalnym węzłem drogowyn,szosy do: Trzcianki,Człopy,Martwi,Murosławca,Strzalin.
W latach trzydziestych wzgórze zamkowe przystosowane zostało dla celów obronnych:na jego stokach ,tuż przy zamku zbudowano żelbetonowe schrony bojowe,wchodzące w skład umocnień Wału Pomorskiego.
Wałcz
Szosa do Trzcianki 27 km.
Na wschód od od miasta ,ok.2 km od centrum,położona jest grupa żelbetonowych fortyfikacji-zespół bateri pancernej,popularnie dziś zwaną Czapą Hitlera.Część schronów połączona jest podziemnymi przejsciami między sobą.Jeden ze schronów mieścił dwie armaty podnoszonych,w stalowych,obrotowych wieżach.
W lasach ,na pólnocny wschód od miasta nad jeziorami ,znajdują się ruiny bunkrów pozycji głównej Wału Pomorskiego.
Zdbiczno Jezioro
Jezioro położone wśród lasów,8 km na północ od Wałcza.
Wzdłuż brzegów zachodnich znajdują się pozostałości umocnień polowych i schrony głównej pozycji Wału Pomorskiego.
Ciekawe miejsca...
Kontynuując wątek Tomka (bardzo ciekawy zresztą wątek) proponuję przekazywać informacje o innych miejscach w okolicy powiedzmy około 100km (max. 2 godziny spokojnej jazdy). Ja proponuję wybrać się do MRU Międzyrzecz. mapa.targeo.pl/1_trzcianka,,2_mi%C4%99dzyrzecz,#targeo-top . Niezwykłe przeżycia, "adrenalinka" i możliwość poczucia klimatu w www.bunkry.pl/ bezcenne. Najlepiej zebrać grupę kilkuosobową, najtaniej wychodzi. I jeszcze jedno, jako przewodnika poprosić o najstarszego Pana. Ciekawy i dowcipny człowiek. Polecam serdecznie.
MRU
Potwierdzam, dla tych wszystkich co potrafią docenić ten inzynieryjski majstersztyk jak najbardziej polecam zwiedzenie tego podziemnego kompleksu. Szkoda tylko ze z przewodnikiem mozemy zobaczyc tak malo !
Niestety nie moje foto ( ja
Niestety nie moje foto ( ja mam tylko zimą:) ale i tak zapraszam na obejrzenie
http://odkrywca.pl/galerie.php?nazwa=strzaliny
Górka Klasztorna – wieś
Górka Klasztorna – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie pilskim, w gminie Łobżenica.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
Nazwa Górka Klasztorna powstała w roku 1923, od czasu objęcia tej miejscowości przez Księży Misjonarzy Świętej Rodziny. Poprzednio nazywano ją Górką pod Łobżenicą lub Górką na Krajnie.
W czasach przedchrześcijańskich ważne miejsce kultu, które ówcześnie znajdowało się w środku prastarej puszczy porastającej okolice. Obecnie zrekonstruowany kamienny krąg w przyklasztornym parku z tablicą informacyjną. Istnieje hipoteza podważająca autentyczność tego kręgu.
W Górce Klasztornej znajduje się Sanktuarium Maryjne wraz z kościołem NMP Niepokalanie Poczętej, w którym znajduje się Cudowny Obraz Matki Bożej Góreckiej z XVII wieku, koronowany 6.VI.1965 przez kardynała Stefana Wyszyńskiego. Górka Klasztorna jest najstarszym w Polsce miejscem kultu maryjnego.
Miejscowość jest znana również z wystawianych co roku pasyjnych misteriów, zaś latem odbywa się festiwal "Maria Carmen".[1]
Wieleń.
Wieleń to stary gród nadnotecki, położony w północno- zachodniej części województwa wielkopolskiego, w dolinie Noteci.
Pierwsze wzmianki o grodzie wieleńskim znajdują się w kronikach Jana Długosza, który wymienia Wieleń opisując wojenne wyprawy Bolesława Krzywoustego nad Noteć w latach 1108- 1109. Historia ziemi wieleńskiej sięga XII w., a z dziejami regionu związane były losy wielu polskich rodów szlacheckich i arystokratycznych. Prawa miejskie nadane zostały w 1348 r.
W 1515 r. Łukasz Górka oddając królowi Zygmuntowi Pobiedziska i dodając sumę 8 tysięcy florenów stał się właścicielem Wielenia. Następnymi właścicielami były kolejno rody: Czarnkowskich, Kostków, Grudzińskich, Działyńskich, Opalińskich i Sapiehów.
Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 r. miasto i okolice zostały włączone do Prus. Ostatnia polska właścicielka Joanna Sapieżyna z domu Sułkowska w 1789 r. sprzedała dobra wieleńskie niemieckiemu hrabiemu Aleksandrowi von Blankensee. W 1855 r. majątek przeszedł w ręce Schulenburgów, którzy panowali tu do 1945 r.
W XIX w. uregulowana została Noteć i wybudowano Kanał Bydgoski, co spowodowało, że rzeka intensywniej była wykorzystywana jako droga wodna, dało to impuls do rozwoju wymiany towarowej przez Wartę i Odrę. W drugiej poł. XIX w. odnotowano dynamiczny rozwój miasta, wtedy to wybudowano w Wieleniu okazałe budynki publiczne i mieszkalne, czynne były fabryki musztardy i octu. Polski Wieleń w okresie międzywojennym miał charakter handlowo-rzemieślniczy. W tym też czasie Wieleń awansował do rangi miast o znaczeniu ponadlokalnym, poprzez ustanowienie w 1887 r. starostwa powiatowego, które utrzymało się do 1919 r.
W okresie międzywojennym granicą polsko-niemiecką była Noteć, która dzieliła Wieleń na niemiecką część północną i południową część polską, części te połączono w jedno miasto w 1977 r.
Układ przestrzenny miasta polega na jego prostopadłej do Noteci rozbudowie. Zachowany jest unikatowy, średniowieczny układ ulic miasta z godnymi obejrzenia obiektami architektonicznymi. Nieopodal starego rynku stoi wczesnobarokowy kościół p.w. Św. Michała Archanioła i Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Świątynię w 1615 r. ufundowała Zofia z Herburtów- Czarnkowska.
Godnym uwagi obiektem w budownictwie barokowym Wielkopolski jest pałac Sapiehów, pobudowany w 1749 r. w otoczeniu parku.
Interesującym zabytkiem w mieście jest Strzelnica z 1850 r., dawna siedziba Strzeleckiego Bractwa Kurkowego, którą staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Wieleńskiej odrestaurowano w 1998 r.
Miejscem godnym uwagi jest ówczesny Dom Pomocy Społecznej w Wieleniu, prowadzony od 1933 r. przez Zgromadzenie Sióstr Franciszkanek Rodziny Maryi. Obecny Dom znajduje się na terenie starego zamku tzw. „Ostrowia.” Na tym terenie powstało w 1852 r. Pedagogium – Ostrowo, a w latach 1922-1930 funkcjonowało Męskie Gimnazjum Humanistyczne Wieleń- Ostrowoi. Szkoła z internatem mieściła się w gmachach do dziś istniejacych na tutejszym terenie noszącym prasłowiańską nazwę Ostrowo. Po likwidacji gimnazjum majątek zagospodarowały Siostry Rodziny Maryi na cele zakładu opiekuńczo- leczniczego. Dzisiaj DPS.RM przeznaczony jest dla czterystu dorosłych mieszkańców, wymagających całodobowej opieki. Teren otoczony jest zabytkowym parkiem z alejami spacerowymi.
Wieleń
Te miasto wg mnie ma jakiś depresyjny nastrój. Ledwo się tam wjedzie a już humor się psuje.
MOże warto wrócić do tego
MOże warto wrócić do tego wątku, w przeddzień wakacji. Wszak nie ma w słoneczny dzień nic lepszego, jak wsiąść na rower, ewentualnie w samochód ;p
KOntynuując zatem: Pan Tomek/Schonlanke, chyba z wrodzonej miłości zapomniał o braterskim CZARNKOWIE, a tam, przy rynku znajduje się gotycki kościół sw. Marii MAgdaleny, a w nim, z najciekawszych tylko rzeczy epitafia i bogato zdobione trumny Czarnkowskich, włascicieli i założycieli Trzcianki. Brązowa płyta, wmurowana w ścianę kościoła pochodzi z końca XVIw., zaś cynowy sarkofag, pięknie zdobiony płaskorzeźbami, z XVIIw. Dalej, pozostając na razie w granicach powiatu, i na południe od Noteci. Bliżej Wielenia, w ROSKU znajduje się rezerwat archeologiczny, taki lokalny "Biskupin". Odnalezione tam przez archeologów relikty kamiennej konstrukcji interpretopwane są jako miejsce pogańskiego kultu. W jej okolicach znaleziono też skarb brązowych siekierek. Jego fragmenty chyba przekazano do izby muzealnej w którejś z wieleńskich szkół. Dalej, tym razem na północ od Noteci. W NOWYCH DWORACH i HERBURTOWIE znajdują się pochodzące z poczatków XVIIIw. drewniane Kościoły. Szczególnie interesujący jest ten pierwszy, ponieważ znajdują się w nim unikatowe w skali POlski witraże z wyobrażeniami herbów właścicieli miejscowości. O dalszych okolicach: warto pamiętać o Skrzatuszu, z maryjnym sanktuarium z XVIIIw., o którym tu chyba nie było mowy. W odległości 100 kilometrów znajduje się wiele ciekawych miejscowości. Z tych mniej znanych warto zobaczyć Sieraków, gdzie "odbudowano" średniowieczny zamek, ale znajdują się tam też "oryginalne" zabytki, Oczywiście niedalekie Tuczno, z zamkiem Wedlów. Co prawda pojawiało się juz w tym watku, ale w kontekście drugowojennych fortyfikacji. Drugi zamek Wedlów znajdował się w niedlekim mirosławcu, dziś zodtały po nim fundamenty, trzeci zaś w Drawnie, gdzie widoczne są dwa jego narożniki. Między Tucznem a Mirosławcem znajdują sie dwa interesujące kościoły gotyckie w Lubieszy i Marcinkowicach. Szczególnie interesujący jest ten pierwszy, bo został w XVIIw. przebudowany tak, by służyć jako punkt oporu ;). W kłębowcu, pod Wałczem zachowały się z kolei ruiny barokowego pałacu Goltzów.
A teraz dla "militarystów". Cudze chwalicie, swego nie znacie., Wzdłuż pradoliny Noteci, od Kuźnicy CZarnkowskiej aż po Białą ciągnie się doskonale zachowany pas umocnień polowych, majcych osłaniać podejścia do Wału pomorskiego. Na północy łaczył się on z przedmościem pilskim, na południu zaś przechodził przez noteć i via czarnkó miał się łaczyć z umocnieniami Poznania. Do dziś zachowane są pozostałości samych transzei [widoczne fragmentami z drogo Radolin Biała], tworzące niekiedy rozcłonkowane punkty oporu, zaś na zapleczu są pozostalości po schronach dla odwodów. Fajna rzecz. Dalej, zapewne elementem tej linii umocnień był zachowany w doskonałym stanie schron żelbetowy typu Heindrich, który znajduje sę przy śluzie w Stobnie. http://img164.imageshack.us/i/pic000063hm.jpg/ - zdjęcie wnętrza schronu. DAlej, idąc wzdłuż NOteci. Linia umocnień w okolicach Krzyża, przebiega kilka kilometrów na zachód od miasta, a resztki schronów są widoczne z drogi na DRzedenko. Bliżej drezdenka [ale mieści się w promieniu 100 KM ;), znajdują się najmwiększe schrony na wale pomorskicm, o kat. A. Miały chronić urządzania jazu spietrzającego NOteć. Znajdują się one w okolicach miejscowości stare Bielice. WIęcej o odcinku noteckim Wału: http://www.bunkrowiec.com.pl/nbs/index.php?option=com_content&task=view&.... Z kolei nad DRawą, w starym Osiecznie znajdują się ruiny dwóch B-Werków, z których jeden jest nawet nieźle zachowany ;). BUnkrów tam jest mnóstwo. Ostatnio, kręcąc się w okolicach tamtejszego kościoła, zauważyłem złamana deskę, zakrywająca jakiś dół,. PO zajrzeniu do wnętrza, okoazo sie, że to "zamaskowany ;)" Tobruk. Najciekawszy obiekt Osieczna, to jednak schron obserwacyjny, wysunięty przed główną linię umocnień, w którym zachował się dzwon obserwacyjny i fragmenty wyposażenia wnętrza. Znajduje się on w narożniku starego cmemntarza, a słupek płotu cmentarnego stanowił kamufklaż dla pancerza.
To na razie tyle, pozdrawiam
Krzyż,miasto. Dalsza okolica
Krzyż,miasto.
Dalsza okolica ,ale warta odwiedzenia.
Zapraszam też na stronę dotyczącą właśnie Krzyża::
http://www.kreuz-krzyz.pl/
Jestem pod wrażeniem.... i
Jestem pod wrażeniem.... i zupełnie szczerzę to piszę.
Taka wiedza regionu wzbudza szacunek. Chętnie podążę szlakiem wyznaczonym przez TJ. Jak tylko zrobi się troszkę cieplej :-)